“อย่าคิดว่ามองไม่เห็นทางแล้วจะไปข้างหน้าไม่ได้ ทางมืดใช่ว่าจะตันเสมอไป”
คามินยึดถือถ้อยคำและดำเดินรอยตามพระเอกในวัยเด็กของเขา จึงทิ้งงานประจำโดยสิ้นเชิง หลบลี้หนีหน้าญาติมิตร ถอนตัวจากสังคมทั่วไป เพื่อไปเริ่มต้นใหม่ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่รู้เบื้องหน้าเบื้องหลัง เขาต้องการค้นหาตัวเอง!
แทบจะมีเพียงพิสมัย — เพื่อนสาวคนสนิทผู้เป็นโรคซึมเศร้าเท่านั้น ที่เฝ้าติดตามถามไถ่ว่า ในเมื่ออยากเป็นนักเขียน… ทำไมเขาจึงเริ่มต้นด้วยการวิ่งมาราธอน ต่อด้วยการเล่นตะกร้อลีลา!
3 ปีล่วงพ้น… คามินราวได้ท่องไปในสวนสนุกแห่งชีวิต ประสบการณ์พันลึกกล่อมเกลาให้เขาเข้าใจความหมายของการช่วยเหลือแบ่งปัน มิตรภาพ ความฝัน ความสุข ความโศก กระทั่งความรัก!
หรือการเดิน (หลง) ทางของเขาจะกลายเป็นการเดินทางอย่างแท้จริง!
พิมพ์ครั้งที่ 2 สำนักพิมพ์บ้านหนังสือ
มกราคม 2555
Advertisement
